Daten in Borne

Daten in Borne

Borne, het hart van Twente. Een beschermd dorpsgezicht, een gezellig en compact winkelcentrum en een veelzijdig buitengebied: Borne heeft het allemaal.

Nu gratis inschrijven!

Ontdek De Groene Poort

Het buitengebied van Borne (De Groene Poort) bevindt zich op het kruispunt van de stedelijke en landschappelijke as van Twente. Het kenmerkt zich door diverse beken, het open essenlandschap op de Zenderense Es en het typisch Twentse coulisselandschap van het landgoed Weleveld tussen Hertme en Zenderen. Met het project 'De Groene Poort' heeft de gemeente zich sterk gemaakt voor het behoud en de ontwikkeling van het buitengebied. Een groot aantal projecten is tot stand gekomen op initiatief en met medewerking van bewoners. Het buitengebied is daardoor aantrekkelijker geworden voor recreatief gebruik.

Voor zowel wandelaars als fietsliefhebbers is Borne een ideaal start- en eindpunt. Het regionale wandelnetwerk is onlangs compleet vernieuwd en uitgebreid. Naast de vele gemarkeerde wandelroutes (gekleurde pijlen) lopen er ook diverse themaroutes door De Groene Poort. Denk hierbij aan het bekende Marskramerpad, het Hilligenpad en het plaatselijke Kloosterpad Zenderen.

Klopjeswoningen

Oorspronkelijk gebouwd als akkerburgerwoning, waarbij twee woningen gebruik maakten van één bedrijfsruimte. In 1786 werd er speciaal voor een klopje een woning tegenaan gebouwd. De andere uitbouw geldt als een toen gebruikte endkamer en slaapplaats voor de ouders.

Het gebouw is deels 17e-eeuws. Klopjes waren ongetrouwde religieuze vrouwen,niet verbonden aan een klooster, die bijvoorbeeld in de tijd van de schuilkerken in het geheim bij de katholieken aanklopten om te vertellen waar en wanneer er een mis zou worden gelezen. Twente heeft nog enkele klopjeshuizen bewaard, de onderkomens van de katholieke vrouwen die veel bijdroegen aan gezondheid en welzijn van de bevolking, maar hun grootste bekendheid kregen door gelovigen te melden wanneer een priester ergens in het geheim een mis opdroeg. Als klopjes gingen deze geestelijke dochters door het leven, maar het Twentse volk noemde hen net zo vaak ‘bidjannöakes’. Elders in het land heetten ze ook wel begijntjes of kwezels.
Meer informatie klik hier.

 

Terug naar overzicht